Ο Επιτάφιος..

Μεγάλη Παρασκευή και πριν ξημερώσει με ξύπνησε η μαμά μου.  –Έλα Αθηνά, σήκω, θ αργήσουμε! - Έρχομαι αμέσως, μαμά! είπα αγουροξυπνημένη τρίβοντας με τα χέρια τα μάτια μου. Είμαι χαρούμενη σήμερα αφού είναι η πρώτη φορά που θα βοηθήσω στο στόλισμα του Επιτάφιου. Η μαμά κρατώντας ένα ψάθινο καλάθι γεμάτο φρέσκα λουλούδια άσπρα και κόκκινα πήγαινε μπροστά με γοργό βήμα και γω από πίσω της τραβούσα τη φούστα της για να την προλαβαίνω. Έτρεχα, σχεδόν, μέσα στα σκοτεινά σοκάκια. Ο ήλιος δεν είχε φανεί στην ανατολή και δεν πρόλαβε να φωτίσει το πλακόστρωτο. 

Πηγή/Διαβάστε τη συνέχεια :www.o-pharosva.gr